Jan Terlouw, de zelfstandig professional

Gepost 04/12/2016

Still Jan Terlouw bij DWDDDe toespraak van Jan Terlouw bij DWDD kwam rechtstreeks uit zijn hart. Twee hartgrondige problemen van de huidige maatschappij benoemt hij; het klimaatprobleem en het gebrek aan vertrouwen. Het touwtje uit de voordeur is weg. Hoe zou de zelfstandig professional in Jan Terlouw dit ervaren?

Vertrouwen in een zzp’er

Van de twee problemen die Terlouw benoemt, zou ik vertrouwen willen bekijken vanuit zijn eigen positie als zelfstandig professional. Naast politicus is Jan Terlouw zelf ook een zzp’er. Hij is voorzitter bij diverse, deels publieke, organisaties, geeft lezingen en is schrijver.

Zou er dan ook een aanbesteding zijn voor zo’n opdracht als voorzitter? En zou er dan gekozen worden voor de kandidaat met het laagste tarief? Zou hij een DBA modelovereenkomst moeten tekenen met zijn uitgever? Lopen die aanvragen voor lezingen via een DAS (een Dynamisch Aankoop Systeem, alsof je mensen aankoopt net als robots!) of een inhuurmarktplaats (waar prijs vaak het belangrijkste zoekcriterium is)?

Natuurlijk niet. Zoals dat werkt met mensen met zijn staat van dienst, wordt hij gevraagd voor veel van de ‘klussen’ waaraan hij werkt. De opdrachtgever die hem vraagt vertrouwt op zijn kennis en kunde om een goede klus te klaren. De samenwerkingsvoorwaarden zijn van ondergeschikt belang.

Oproep aan alle opdrachtgevers                                                                     

In het verlengde van de oproep van Jan Terlouw aan de gehele samenleving en politiek, hierbij een oproep aan de opdrachtgevers van flexwerkers. Vertrouw je flexwerkers net zoals je vaste krachten!

Waarin zit het verschil van vertrouwen tussen vast en flex? Bij het zoeken en vinden van vaste krachten staat de persoon zelf voorop. Je zoekt naar iemand met de juiste skills en ervaring, naar een klik met je organisatie cultuur en naar een gewoon goede collega.  Kandidaten zoeken ook een werkgever op basis van de inhoud van de functie en de kenmerken van de organisatie. De salarisindicatie is hierbij precies wat het bedoelt te zijn; een indicatie. Je begint je sollicitatiegesprekken toch niet met de salarisonderhandelingen of met het aantal vrije dagen in het arbeidscontract.

Hoe anders is het bij het samenwerken met flexwerkers. Als werkgever zet je een vaste kracht op straat om hem als zelfstandige in te huren voor hetzelfde werk. Of je zet de zelfstandige op straat omdat er opeens risico’s voor jou zijn door de wet DBA. Je huurt iemand in voor het laagste tarief via zo’n marktplaats, en als de skills en ervaring een probleem blijken zoek je een ander. De vertrouwensbreuk tussen opdrachtgevers en zelfstandigen lijkt gelijmd te moeten worden door een steeds ingewikkelder papierwinkel.

Ondernemerschap terug

Als opdrachtgevers hun werkenden wat meer vertrouwen, zal dat enerzijds leiden tot meer vaste contracten en anderzijds kunnen de bewust zelfstandigen weer ondernemer zijn. “Wat ik vroeger met een handdruk bekrachtigde, dat gaat nu met 5 contracten” zo citeerde Jan Terlouw een ondernemer die hij laatst sprak.  De wereld draait door, welke opdrachtgever hangt er weer een touwtje uit de deur.